|
 Yamaç paraşütü,
birkaç yenilikçi havacı tarafından 1980'li yılların başlarında serbest
paraşütlerle yamaçlardan koşarak kalkmalarıyla başlamış oldu.Zamanla
paraşütlerin aerodinamik yapılarının gelişmesiyle birlikte
performansları da arttı.Ve serbest paraşütlerden ayrılarak, planör,
deltakanat gibi amacı uçuş olan bir alet
haline geldi.
Günümüzde pilotların da tecrübesine bağlı olarak, yamaç paraşütü ile
küçük tepelerden kalkılıp,yüzlerce metre yukarılara çıkılabilmekte ve
saatlerce havada kalıp kilometrelerce uzaklara uçulabilmektedir.
Katlandığında bir sırt çantasına sığacak kadar küçülebilmesi ve
ağırlığının da çok az olması bazı dağcıların ilgisini çekmiştir ve
dağların zirvelerinden yamaç paraşütüyle uçarak inenler vardır.
Türkiye'de yamaç paraşütçülüğü hızla gelişmektedir.Ve ülkemiz uçuşa çok
elverişli noktalara sahiptir.Hemen her şehrimiz civarında uçuşa uygun
bölgeler bulunabilir.Burada özellikle, Türkiye’nin ve dünyanın en iyi
uçuş noktası sayılabilecek Ölüdeniz e sahip olduğumuzu belirtmek
lazım. Ayrıca Çankırı-Ilgaz,Antalya-Kaş, Denizli, Isparta, Erzincan, Eskişehir,Erzurum, İzmir, Bolu, Akşehir
uçuşa elverişli diğer
şehirlerimizden bazılarıdır.
Yamaç paraşütünü diğer hava araçlarıyla kıyaslarsak öğrenmesi en kolay
olanıdır.Belli sağlık koşulları içerisinde hemen herkes yapabilir.
Bunun
için ülkemizde başvurabileceğiniz birçok kulüp,dernek,kurs,
şahıs,şirket,
vs. vardır.Ülkemizde bu sporun eğitimini veren ve yapan yaklaşık 40
civarı üniversite kulübü vardır.Tabi üniversite kulüplerinin bir çoğunun
kendi üniversite öğrencisi haricinde öğrenci kabul etmediği
bilinmektedir.Yamaç paraşütünün pahalı bir spor olduğu bilinen bir
gerçektir. Kullanılan malzemeler Türkiye de üretilmemektedir ve maliyeti
oldukça fazladır.Bu yüzden üniversite kulüplerinde eğitim alan
öğrencilerin maddi açıdan büyük avantajları vardır. Fakat bu noktada
seçim yapmadan önce oldukça hassas davranmak gerekir.Pilotaj hatalarında
ve bunun doğurduğu sonuçlarda alınan eğitimin büyük paya sahip olduğu
asla unutulmamalıdır.
Eğitimin güvenilir eğitmenler tarafından ve güvenli malzemelerle yapılması gerektiği unutulmamalıdır. Yamaç paraşütü medya
tarafından ne kadarda tehlikeli olarak gösterilse bile aslında
kurallarına uyulduğu ve ciddi bir eğitim alındığında sanıldığı gibi
tehlikeli olmadığı görülmektedir.
Birazda bu sporda kullanılan malzemelerden bahsedelim.
Bu sporu yaparken kullanacağımız alete yamaç paraşütü, parapente (Fransızca),
paraglider(İngilizce)
gibi isimler verilir.Yamaç paraşütünün bez kısmına kanopi , kanat veya
kubbe adı verilir.Yamaç paraşütünde kullanılan malzemeler teknolojinin
gelişmesiyle artık yüksek kaliteli ve güvenilir malzemeler haline gelmiştir. Yeni kanopiler dacron polyesterden dikilirler ve yırtılması
çok zordur.Yırtılsa bile özel dikişi ile yırtığın büyümesi
engellenmektedir.Oturulan kısmına ise harness denir ve uzun uçuşlarda kullanılan harnesslerde birde yedek paraşüt mevcuttur. Bahsettiğimiz pilot harnesslerde sırt ve yan korumalar bulunmaktadır.Eğitimlerde ise basic harness denilen harnessler tercih edilmektedir. Yüksek irtifa uçuşları mutlaka pilot harnessler ile yaptırılır.
Yamaç paraşütünde kullanılan iplerin bir tanesi 130 kg çekere sahip
iplerdir ve yamaç paraşütünde onlarca ip vardır.Su geçirmez ve çok
hafiftirler.İplerin bağlı olduğu vidaların çekeri ise 410 kg
dır.Kolonların bağlandığı kolonların çekeri ise çok daha fazladır.
Diğer bir temel malzeme ise kasktır ve bunun yanında variometre,
rüzgar
ölçer,uçuş tulumu,uçuş botu ise kullanılan diğer malzemeler arasında yer
alır.
Yamaç paraşütünde sağ ve sol olmak üzere iki fren bulunmaktadır ve bu
sayede istediğimiz yere çok yumuşak iniş yapma imkanımız
bulunmaktadır.Yani çoğu insanın düşündüğü gibi yamaç paraşütü rüzgar
nereye eserse oraya değil,siz nereye isterseniz oraya gider.
Yamaç paraşütü eğitimi önce teorik eğitimle başlar.Teorik eğitimde;
 malzeme bilgisi, aerodinamik,
uçuş tekniği, makro ve mikro meteoroloji anlatılan bazı konulardır.
Teorik eğitim sonrası öğrenciler yer eğitimine geçerler.Yer
eğitiminin maksadı öğrencilere yerde paraşütle olan
reflekslerinin gelişmesini sağlamak ve temel hareketleri öğrenmektir.
Öğrencinin durumuna göre 1-3 gün arası sürer.Yer eğitimini bitiren
öğrenci önce 30-40 metre yükseklikteki tepelerden 20-30 civarı
başlangıç uçuşu gerçekleştirir.Bu uçuşlar çok kısa süreli olup
öğrencinin tecrübesinin arttırılması ve hareketlerin
(dönüşler,kalkış ve iniş vb.) öğretilmesi amaçlanır.Daha
sonra gitgide yükselerek eğitim sürdürülür.Başlangıç eğitimi biten
öğrenci artık yüksek irtifa eğitimine hazır hale gelir.Bu eğitim
süreci öğrencinin becerisi ve hava koşullarına da bağlı olarak
sürer.Başlangıç eğitimi tüm koşullar uygunsa ortalama 5-10 gün arası
sürer. Yer eğitimi ve başlangıç eğitimi genelde
biraz yorucu geçer.
Fakat ayağınız yerden
kesildiği ilk andan itibaren her şeyi unutur gökyüzünün ve uçmanın
keyfini, özgürlüğün tadını çıkarırsınız.
Nede olsa özgürlük rüzgarda saklı...
Ali Yücer
|
